NEWS ALERT

Γιατί οι μνήμες του σχολείου δε σβήνουν ποτέ από μέσα μας;

Δημοσίευση: 2:12 π.μ. | 3/10/17

Οι μνήμες από το σχολείο δε φεύγουν ποτέ από μέσα μας

Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη

Όλοι ανατρέξαμε σε κάποια στιγμή της ζωής στην εποχή της μαθητικής μας ζωής, βρήκαμε τυχαία ένα σχολικό βιβλίο πεταμένο σε ένα συρτάρι και κύλησε ένα δάκρυα από τα μάτια μας κρυφά.
Γιατί τα χρόνια του σχολείου όμως χαράσσονται μέσα μας και δε σβήνουν ποτέ;

Το σχολείο είναι ένα σύμβολο της αθωότητάς μας , εκείνης  της ανεμελιάς που έγραφε ‘’σε αγαπώ’’ στα τετράδια και ζωγράφιζε καρδούλες στα θρανία. Είναι εκείνη η αθώα ματιά στον σκληρό και άδικο που του  έδινε ταυτόχρονα την υπόσχεση: ‘’όταν φύγω από τα θρανία θα είμαι αυτός που θα σε κατακτήσει και θα σε αλλάξει’’.  Είναι η ορμητική και ατίθαση φύση της εφηβείας μας που δεν υποτάσσεται σε κανέναν και σε τίποτα, εκείνη η αδιάκοπη προσπάθεια να αποστηθίσουμε ατελείωτες πληροφορίες και τελικά να μένουμε άφωνοι μπροστά σε αυτό το αποστειρωμένο σύστημα εκπαίδευσης που είναι και το ίδιο που πετάει έξω τους ευαίσθητους και αγκαλιάζει τους άσπλαχνους.

Τα σχολικά μας χρόνια δεν ξεχνιούνται ποτέ διότι τότε ξεσπάει σαν ηφαίστειο η άγρια εφηβική μας φύση. Είναι οι πρώτες μας φιλίες, τα καρδιοχτύπια που σε κρατάνε ξάγρυπνο μέχρι πρωίας, τα φροντιστήρια που τρέχεις να προλάβεις και δεν τα φτάνεις. Είναι εκείνη η εσωτερική μας βεβαίωση ότι ‘’θα τελειώσει το σχολείο και θα λυθούν όλα μου τα προβλήματα’’. Και τελικά, να τελειώνει το σχολείο και να διαπιστώνεις ότι τα προβλήματα τα αληθινά ήταν μετά από αυτό, μέσα στη ζωή.

Το σχολείο είναι ένα κομμάτι της ζωής μας που ποτέ κάποιος δε θα σβήσει από μέσα του. Θα είναι μέσα στο μυαλό μας εκείνο το μικρό παιδί που κάθεται στο θρανίο και ζωγραφίζει καρδούλες ονειροπολώντας για το αύριο, το μέλλον…

Σχόλια αναγνωστών

Διαβάστε ακόμα